📝کارورزی و بهانه‌ای به اسم مهارت
مدافعان طرح کارورزی در دفاع از این طرح معمولاً به کمبود مهارت دانش‌آموخته‌گان دانشگاهی اشاره می‌کنند.  آنان بعضاً علت اصلی بیکاری در کشور را „کمبود مهارت“ متقاضیان کار دانسته و مدعی هستند که با مهارت به دست آمده در طی دوره کارورزی کارورزان می‌توانند شغل بدست آورند و از سویی دستمزد فاجعه‌بار 300هزار تومانی (یک نهم خط فقر رسمی)  را به بهانه عدم مهارت دانش‌آموخته‌گان  توجیه می‌کنند. 

در ادامه سعی می‌کنیم در چند خط این ادعا را زیر سوال ببریم: 

1. نخست اینکه ارتباط دادن بیکاری به کمبود مهارت متقاضیان کار جز ادعایی واهی نمی‌تواند باشد. بیکاری دلایل ساختاری بسیاری دارد که به ساختارهای افتصادی جوامع مرتبط است و نه عدم مهارت کارورزان. ورود ماشین‌آلات جدید به خط‌های تولید، ورشکستگی بنگاه‌های کوچک‌تر و …. در کنار مجموعه‌ای دیگر از عوامل می‌تواند از عوامل بیکاری باشد. اگر این ادعا که کمبود مهارت عامل بیکاری است صحیح باشد، بیکارسازی‌های گسترده کارگران کارخانه‌های باسابقه چه توجیهی می‌تواند داشته باشد؟! این در کنار توجه به واقعیت‌هایی از این قبیل است که بیشترین بخش اشتغال حتی در کشورهای پیشرفته هم‌اکنون به بخش خدمات اختصاص دارد که مهارت در آن حرف اول را نمی‌زند. 

2.  دانش‌آموخته‌گان دانشگاهی معمولاً دوره‌های کارآموزی بالغ بر 240  تا 320 ساعت را طی می‌کنند. اگر بحث آموختن مهارت‌های مرتبط با رشته مطرح است، این دوره‌ها چرا نباید کافی باشد؟ این در حالی است که اخیراً بنا به دستور وزیر، طول دوره‌های کارآموزی در رشته‌های فنی، هنر و علوم اجتماعی سه برابر شده است. مشخص نیست مهارت مورد نظر مدافعین دقیقاً چه چیزی است و چرا حتماً در این دوره بیگاری‌کشی باید بدست آید!!! 

3. از همان دوره‌های کارآموزی دانشگاه‌ها جسته و گریخته خبر این به گوش می‌رسد که بعضاً دانشجویان حتی رشته‌های مهندسی را به عنوان تایپیست به خدمت می‌گمارند! مشخص نیست که در این دوره‌ها که احتمالاً کارفرمایان مدعی خواهند بود که در حال پرداخت حقوق هستند، چه بر سر کارورزانی که مشمول هیچگونه حقوق کاری نیستند و نماینده‌ای نیز برای رسیدگی به دعاوی‌شان در شوراهای حل اختلاف ندارند به اسم عبارات عوام‌فریبانه‌ای مثل „کار یاد گرفتن“  خواهد آمد. 

4. نهایت مهارت‌آموزی یا پایلوت یک نیروی کار، می‌تواند بین یک ماه تا دو ماه باشد. مشخص نیست مدت زمانی که برای طرح کارورزی طرح می‌شود (اعداد 4، 6 و 11) صرف چه خواهد شد. آن هم برای یک فارغ‌التحصیل دانشگاهی که دوره‌های کارآموزی و 140 واحد دانشگاه را نیز گذرانده است. تازه با فرض اینکه او از قبل نیز هیچ مهارتی را مرتبط با رشته‌اش نیاموخته باشد. 

‌حال با توجه به آنچه که در بالا آمد، این سوال پیش می‌آید که  پس اینهمه اصرار بر اجرای این طرح از کجا می‌آید؟ واقعیت تنها و تنها یک چیز است و آن تولید نیروی کار ارزان قیمت برای بنگاه‌های اقتصادی است. قرار است کارفرمایان بتوانند برای یک دوره‌ چند ماهه که به تعدادی نامعلوم قابل تکرار است بتوانند از نیروی کار ارزان قیمت یک سوم حداقل حقوق بدون پرداخت حق بیمه و بدون هیچ نهاد نظارتی بر ساعت کار و … استفاده بنمایند. تعهدی هم به استخدام نداشته باشد و حتی اگر استخدام کرد (که بسیار بعید است) از پرداخت حق بیمه به مدت دو سال معاف باشد! یک بازی برد_برد برای کارفرمایان و دو سر باخت برای متقاضیان کار! 

علی آشتاب مدیرکل تعاون، کار و رفاه اجتماعی استان لرستان در خصوص طرح کارورزی گفت: «این طرح فرصتی است که نیروی کار ارزان‌قیمت در اختیار  بنگاه‌های اقتصادی قرار می‌گیرد». ما از این مسئول گرامی کمال تشکر را داریم که این میزان صداقت را در برخورد با ما داشت و همچون دیگر مسئولان ما را با عبارت‌پردازی‌های بی‌معنی روبرو نساخت.
#نه_به_کارورزی 

Advertisements

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden / Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden / Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden / Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden / Ändern )

Verbinde mit %s