دانشگاه در فقر اخلاقی

15 فروردين 1396 – 

  •  

دانشگاه در فقر اخلاقی

دانشجو آنلاین 96/1/15:«طی اتفاقات و تجمعات دانشجویی و اعتراض هایی که در طول یک سال اخیر مشاهده شد.
به گوش مسئولینی که خصوصیت سرکشانه شان در سرکشی از وظایف متقابل است اینگونه صدایمان را می رسانم؛
„ما دانشجویان با برپایی تحصن های متوالی و تجمعات اعتراضی گوناگون خودمان که حول محوریت یک موضوع آن هم نفی پولی سازی اماکن آموزشی دولتی بود خواستیم به مبلغین اخلاق در بدنه و حتی هسته ی نظام کنونی گفته باشیم دانشگاه دچار یاس و فقر اخلاقی است“
«منظور از فقر اخلاقی محرومیت از داشتن سرپرستان مهربان، توانا و مسئولیت پذیر است که بتواند خوب و بد را به نوجوانان و جوانان آموزش دهند،[ فقر یعنی زندگی کردن] در حالت محرومیت از پدر و مادر، سرپرست، خویشاوند، دوست، معلم، مربی، روحانی و افرادی که باعث خو گرفتن و الفت هستند. لذا این فقر یعنی زندگی و رشد در محیطی فاقد افرادی که درسهای زندگی را با رفتار روزانه خود به ما می آموزند و کسانی که اصرار دارند ما از آنها تقلید کنیم و بر اساس تعلیمات آنها رفتار نمائيم»
ولی آخر ابلاغ به اینجا ختم نمیشود که خواسته نکته دانی و شاگرد پروری کرده باشیم نه، باید مسئولین وقت حتی آن دسته از دانشجویانی که در لباس خودی وعاظ و نوچه گان وضع موجود هستند بدانند که سال پیش رو سال پیشتازیدن هر چه بیشتر توام با خشونت بیشتری در مقابل بی عدالتی و گردن فرازی ها خواهد بود و باید بدانند دانشگاه این میراث دانشجویان مبارز چندین دهه ی قبل همچنان میتواند میعادگاه مبارزه علیه هرگونه استبداد، زیاده خواهی ها باشد. ما دانشجویان هرگز فراموش نکرده ایم خدعه و نیرنگ هایی را که باعث تولید هزینه های سنگینی اعم از تیرباران_انواع اعدام، پرتاب از ارتفاع_اخراج، پرونده سازی های سیاسی منحط به حبس های سنگین در زندانهایی خصوصی و نمایان بودن بی پرده خودکشی های مکرر و…
خیر ما فراموش نکرده ایم
این شما مسئولین هستید که چشمهایتان را بسته اید
ما صبورانه ایستاده ایم
تا مرگ را به پیشگامی از حق و حقوق تک تک دانشجویان پاس داریم و اگر بتوان از بدکاریی های تک تک مسئولین به خوبی یاد کرد، فرمان روایی خویش را در زمان صلح نیز نگاه داریم.
پس یاد آور میشوم که ما دانشجویان هرگز به دام جلسات ساختگی نخواهیم وارد شد گویی این جلسات چیزی جز آسوده خاطر سازی و نواختن آن دسته از دانشجویان حرم دار و بدست آوردن دلهای خودی نمی باشد، فقط تنها راه حلتان میتواند تجربه ی زبان حال دانشجویان باشد و آن هم نه در جایگاهی نمادین بلکه متقابل با دانشجویان.
 «باید دانست که اینگونه موارد از گفت و شنود ها چیزی نیست جز  سخت کُشی خواه از بیمناکی یا رهنمود بد»
منبع :کانال تلگرام پردیس هنرهای پولی».

Advertisements

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden / Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden / Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden / Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden / Ändern )

Verbinde mit %s