✅ ۱۹ گمشده جودوی ایران در آن سوی مرز!/ تخلفی که این بار حراست باید پاسخگو باشد
🔹طی سال های گذشته جودوکاران زیادی به همراه تیم های ملی عازم کشورهای خارجی شدند و به ایران بازنگشتند و از این حیث جودوی ایران رکورد بی نظیری را از خود به جا گذاشته است.
🔹در این میان انواع و اقسام مشکلات جودوکاران و پیدا نشدن گوش شنوایی برای آنها شاید مهمترین علت کوچ این ورزشکاران به کشورهای دیگر بوده است؛ موضوعی که ادامه آن باعث ادامه این اتفاق تلخ در رشته های مختلف خواهد بود.
🔹موضوع قابل تامل در بحث عدم بازگشت جودوکار تیم ملی به ایران این است که چرا باید سرپرست تیم ملی همزمان مسوولیت نماینده حراست را نیز عهده دار باشد، موضوعی که اگر رعایت می‌شد شاید مانع از گم شدن نوزدهمین جودوکار طی سال های اخیر می‌شد.

Advertisements

آنچه باید درباره روتنیوم ۱۰۶ و ابر رادیواکتیو در اروپا بدانیم

بوسیلهEuronews·۲۱/۱۱/۲۰۱۷
هم‌رسانی این مطلب:
ShareتوییتSendsend
More
ShareShareShare
آخرین خبرها حکایت از وقوع احتمالی یک سانحه هسته ای در مرزهای روسیه دارند.
چگونه این سانحه هسته ای بوقوع پیوسته است؟
ماه سپتامبر سازمانهای کنترل کیفیت بر آلودگی جوی در اروپا دریافتند که در میان عناصر آلودگی های جوی روتنیوم 106 نیز وجود دارد. روتنیوم 106 یک ایزوتوپ رادیواکتیو است که به طور طبیعی ظاهر نمی شود، بنابراین حتی غلظت های کمی در اتمسفر زمین نشان از یک نوع سانحه و تصادف اتمی می دهد. روتنیوم 106 که در درمانهای پزشکی استفاده می شود نتیجه تقسیم اتمهای مختلف است که تنها در صورت انفجار تولید می شود. اندرس رینگبوم، مدیر تحقیقات آژانس تحقیقات دفاعی سوئد، می گوید که از زمان حادثه هسته ای چرنوبیل تا امروز چنین ایزوتوپ هسته ای در جو اروپا پیدا نشده است.

آیا این ایزوتوپ خطرناک است؟
سازمان کنترل کیفیت آلودگی جوی اروپا آثاری از این ایزوتوپ را در آسمان بوداپست، بخارست، استکهلم، پراگ و میلان یافته است. البته نشانه های بسیار ضعیفی هم در فرانسه خصوصا در شهر نیس این کشور و آژاکسیو و تولون که همگی در جنوب این کشور هستند ردیابی شده است. 

ژان کریستوف گاریل، از موسسه فرانسوی حفاظت رادیولوژی و ایمنی هسته ای می گوید اگر این سانحه در فرانسه رخ بدهد ما ابتدا تا شعاع یک کیلومتری این انفجار محل را تخلیه می کنیم و تا شعاع چهل کیلومتری سعی خواهیم کرد تا استفاده از محصولات کشاورزی و دامی قدغن شود.
اما دقیقا روتنیوم 106 از کجا می آید؟
مراکز ایمنی هسته ای آلمان و فرانسه با اطمینان ادعا می کنند که این سانحه هسته ای در اورال جنوبی در روسیه رخ داده است. آنها می گویند بیشترین میزان روتنیوم 106 بین سپتامبر سال جاری تا ماه اکتبر در آسمان سن پترزبورگ ردیابی شده است. البته آژانس هواشناسی روسیه در آخرین اطلاعاتی که منتشرکرده است ادعاهای آلمان و فرانسه را زیر سوال برده است. همزمان مدافعان محیط زیست و گرین پیس در روسیه افشاگری و ادعا کرده اند که این ایزوتوپ هسته ای بدلیل سانحه های در کارخانه مایاک رخ داده است. مایاک که در شهر روستوم واقع است، کارخانه ای است که سوخت هسته ای را مجددا پردازش می کند، اما مقامات این کارخانه منبع آلودگی را رد کرده اند.

۳۰ آبان ۱۳۹۶

وزیر کشور: «روز کورش» باید «مدیریت» شود

FacebookTwitterGoogle+BalatarinPrintEmailShare

عبدالرضا رحمانی فضلی، وزیر کشور ایران می‌گوید موضوع کورش، پادشاه سلسله هخامنشی، «بحث ضداسلامی نیست» و حسن روحانی دستور داده تا با یاری وزارت اطلاعات «روز کورش» مدیریت شود.

تجمع مردم در «روز کورش» ۷ آبان ۱۳۹۵ در پاسارگاد شیراز ـ عکس از آرشیو

تجمع مردم در «روز کورش» ۷ آبان ۱۳۹۵ در پاسارگاد شیراز ـ عکس از آرشیو

عبدالرضا رحمانی فضلی سه‌شنبه، ۳۰ آبان با اشاره به استقبال گروه‌هایی از مردم از «روز کورش» گفت: «شش میلیون مخاطب در شبکه‌هایی که نسبت به این موضوع حساسیت داشتند به آن مراجعه کرده بودند و دستگاه‌های امنیتی نیز نگران بودند و در شورای امنیت نیز بحث شد و من در آن جلسه عنوان کردم که تمام مسئولیت این روز را برعهده می‌گیرم که با مراقبت‌های لازم مراسم برگزار شد.»

«روز کوروش»، بنیان‌گذار و نخستین پادشاه هخامنشی، از سوی طرفدارانش ۷ آبان (۲۹ اکتبر) اعلام شده است. این روز سالروز ورود کوروش به بابل است اما به‌عنوان «روز کورش» در هیچ تقویم رسمی ثبت نشده ‌است. گروهی از مقام‌های حکومتی و دینی ایران برگزاری این روز را مخالف با شعائر اسلامی می‌دانند و هر سال نیروهای امنیتی موانعی بر سر راه شرکت‌کنندگان در مراسم این روز در پاسارگاد، مقبره کورش، ایجاد می‌کنند.

وزیر کشور در حالی از برگزار شدن این مراسم سخن گفته که امسال نیز در روزهای منتهی به ۷ آبان در اطراف مقبره کورش حصارهایی نصب شد، تجمع در پاسارگاد غیرقانونی اعلام شد و راه‌های منتهی به این محل نیز مسدود شد.

رحمانی فضلی گفت این موضوع در هیأت دولت مطرح شده و حسن روحانی، رئیس ‌جمهوری دستور داده تا «با محوریت وزارت اطلاعات طرحی آماده شود و در شورای عالی انقلاب فرهنگی نیز تصویب شود.»

به‌گفته وزیر کشور بر اساس این طرح از سال آینده مسئولان باید روز کورش را «مدیریت» کنند.

او گفت: «موضوع کورش بحث ضداسلامی نیست و علامه طباطبایی نیز معتقد بودند که ذوالقرنین کورش است.»

عبدالرضا رحمانی فضلی افزود: «مشکل ما کورش نیست بلکه معاندینی هستند که به دنبال سوءاستفاده از این روز بودند.»

در سال ۱۳۸۷، در دولت نخست محمود احمدی‌نژاد نیز اسفندیار رحیم مشایی، رئیس وقت سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری گفته بود: «در نظر گرفتن روزی به نام کورش تا کنون در دستور کار ما نبوده اما این موضوع قابل بررسی است که در تقویم ملی روزی به نام کورش یا تخت جمشید داشته باشیم.» با این حال این موضوع هنوز عملی نشده است.

۳۰ آبان ۱۳۹۶

گروهی از دانشجویان ایرانی: طرفداران مصباح یزدی می‌خواهند دانشگاه را تسخیر کنند

گفت‌وگو با گروهی از فعالین دانشجویی „من یک دانشجو“

FacebookTwitterGoogle+BalatarinPrintEmailShare

حسن روحانی رئیس جمهوری اسلامی ۸ آبان سال جاری با استناد به اصول هشتاد و هفتم و صد و سی و سوم قانون اساسی جمهوری اسلامی، منصور غلامی را به سمت وزیر علوم، تحقیقات و فناوری منصوب کرد. یک روز قبل از این تاریخ منصور غلامی به عنوان دهمین گزینه رئیس جمهور اسلامی برای تصدی وزارت علوم از مجلس رأی اعتماد گرفته بود. غلامی در معرفی برنامه‌های خود برای وزارت علوم در جلسه علنی مجلس شورای اسلامی اعلام کرده بود که قصد دارد اسلامی کردن دانشگاه‌ها را با سرعت به جریان بیندازد. «من یک دانشجو» در گفت‌وگو با زمانه معتقد است که با توجه به سابقه ریاست منصور غلامی در دانشگاه بوعلی همدان و تأیید او از سوی علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، مطمئناً نقش بسیار مخرب‌تری در اسلامی کردن دانشگاه‌ها حتی به نسبت وزرای قبلی ایفا خواهد کرد.

منصور غلامی، وزیر علوم

منصور غلامی که در آغاز انقلاب در جهاد سازندگی فعالیت می‌کرد، در رشته باغداری تحصیلات خود را به پایان رسانده و همواره در دانشگاه بوعلی همدان مشغول کار بوده است. سابقه او در دانشگاه بوعلی از جمله مانع‌تراشی برای تشکل‌های صنفی دانشجویان، سختگیری‌های حراست و کمیته انضباطی دانشگاه بوعلی به پوشش دانشجویان،احضار و توبیخ دانشجویان تحول‌خواه به کمیته انضباطی و تهیه فهرست نام آنان، تفتیش‌های بی‌ضابطه و فراقانونی در طول ریاست او بر دانشگاه بوعلی همدان این گمان را در میان دانشگاهیان به وجود آورده بود که ممکن است فضایی شبیه دانشگاه بوعلی بر دانشگاه‌های سراسر ایران حاکم شود.

من یک دانشجو“، در پاسخ به ارزیابی دولت روحانی و طرح اسلامی سازی علوم انسانی در دانشگاه‌ها می‌گوید: «طی یک فرایند خزنده و با چراغ خاموش، ارتجاعی‌ترین بخش‌های حوزه از جمله نهادهای وابسته به محمدتقی مصباح یزدی در حال تسخیر آرام بخش علوم انسانی در دانشگاه هستند. واگذاری اختیار دانشگاه علامه طباطبایی به عنوان قطب علوم انسانی به این نهادها خود روشن‌ترین گواه در این زمینه است. »

به گفته “من یک دانشجو” برای یافتن ریشه هراس حکومت از علوم انسانی باید به تاریخ شکل‌گیری حوزه و دانشگاه نگریست.  این گروه دانشجویی می‌گوید:

« تاسیس حوزه علمیه قم (۱۳۰۱) و دانشگاه تهران(۱۳۱۳) در یک دورۀ تاریخی روی داد. از همین روی برخلاف جهان اهل سنت (مانند مورد دانشگاه الازهر) که مدارس سنتی مذهبی به تدریج به نهادهایی جدید تبدیل شدند، در عالم تشیع به مرکزیت ایران این دو نهاد از همان آغاز در گسست و خصومت با هم شکل گرفتند. این واقعیت به تمرکز ارتجاع در حوزه و الحاد در دانشگاه منجر شد و پایه‌ای برای پدیده “روشنفکری” و یا “نوگرایی” دینی در ایران شود که در غربت دانشگاه پرچم دین برافرازد. با توجه به این زمینه تاریخی، دانشگاه و موضوعات مرتبط با آن همواره مورد نفرت نهاد روحانیت شیعه بوده‌ است.»

“من یک دانشجو” معتقد است ردیابی اظهارات خمینی در سال‌های نخست پس از انقلاب در آشکار کردن رابطه روحانیت با داتشگاه بسیار راه‌گشاست. پدیده کودتای ضد دانشگاهی سال ۱۳۵۹ و تعطیل کردن دانشگاه و تصفیه و کشتار دانشگاهیان تنها در این امتداد قابل فهم است. اما جدا از نگرش به مساله از زاویه جامعه‌شناسی علم، اساس نگرش ایدئولوژیک حاکم بر رژیم جمهوری اسلامی با اساس تعریف علم در تضاد کامل است. اما در حیطۀ علوم تجربی و مهندسی می‌توان از سر ناچاری و با رویکرد ابزاری محض حضور آنان را تحمل کرد هر چند بخش‌های صریح حوزه و رژیم همواره همین دسته علوم را “ساختۀ کفار برای گمراه‌ساختن مسلمانان” دانسته‌اند. اما عرصه علوم انسانی به خاطر ارتباطش با مفاهیم اجتماعی و سیاسی به هیچ وجه قابل مجامله نیست چرا که معتدل‌ترین و دست‌سازترین خروجی آن نیز با ایدئولوژی یکسره خرافه‌محور روحانیت حاکم در تضاد می‌افتد.

“من یک دانشجو” همچنین معتقد است طرح اسلامی سازی علوم انسانی در کوتاه‌مدت و میان‌مدت و تا زمانی که رژیم بر سر کار است، در این جهت تلاش می‌کند و با توجه به این که کلیه شئون دانشگاه از قبیل برنامه‌ریزی و بودجه‌بندی و … را در دست دارد، در ضربه‌زدن به دانشگاه موفق خواهد بود.

پس از آغاز گفت‌وگو درباره اسلامی سازی علوم انسانی نگرانی علاوه بر نگرانی اساتید و متخصصان این حوزه، بسیاری از دانشجویان و فعالین دانشجویی نیز این اقدام را آسیبی به علوم انسانی می‌دانند. “من یک دانشجو” نیز معتقد است به جز اقلیتی از دانشجویان مزدور و وابسته که با سهمیه‌های خاص به دانشگاه راه می‌یابند، دانشجویان این طرح را امری منفی می‌دانند. اما با توجه به ایجاد سرکوب و اختناق مطلق در دانشگاه و تبدیل آن به پادگان، امکان ابراز نظر علنی و اعتراض در این زمینه را دارند.

در  همین زمینه:

https://www.radiozamaneh.com/364350/embed#?secret=XG3LdHYhZ2

https://www.radiozamaneh.com/358923/embed#?secret=xC2abWIryV

Facebook